Als voorbereiding op de manifestatie van 1987 riep de AchtMeiBeweging op om in groepen of eventueel als eenling aan een andere groep, organisatie of persoon een "Geloofsbrief" te sturen in de vorm van een wandkleed.
Deze werkvorm sloeg aan en heel veel mensen kwamen in beweging om hun geloof, hoop, verwachting, bemoediging vorm te geven in allerlei creatieve uitingen en vast te leggen met naald en draad. Ze werden gericht aan zeer diverse geadresseerden.
Dit kleed in de Oostelijke Mijnstreek is toen ook ontstaan.
Het Oecumenisch Avondgebed had net weer een nieuwe opleving gekregen en met een vast ritme van eenmaal per maand verzorgden allerlei kerkelijk en maatschappelijk betrokken (werk)groepen onder begeleiding van een Stuurgroep van de Raad van Kerken in de Oostelijke Mijnstreek een viering.
Een groep vaste bezoekers van dat Oecumenisch Avondgebed wilde de plaatselijke raad laten weten dat deze vorm van oecumene gewaardeerd werd en zeker voortgang moest blijven vinden.
Na een paar bijeenkomsten waarin gesproken werd over wat ieders ideeën waren voor de inhoud en de vorm waarbij op papier wat schetsen werden gezet kwamen de lappen en lapjes stof, schaar en naald en draad te voorschijn, maar het moest wel een verantwoord geheel worden.
De groep betrok Mevr. Femie Pasman van Bruggen, bekend met het maken van grote kunstzinnige wandkleden, voor de technische begeleiding bij het proces dat intussen op gang was gekomen.
Femie heeft ook een zeer goede inhoudelijke inbreng gehad door haar betrokkenheid op kerk en samenleving. (Haar echtgenoot was lid van de Raad vanaf de oprichting).
Het bleek niet mogelijk om het kleed klaar te hebben voor de Acht Mei bijeenkomst in 1987. De groep liet zich niet opjagen en besloot er een jaar langer over te doen.
Het kleed kwam daardoor niet in het boekje met afbeeldingen en beschrijvingen dat toen is verschenen.
In de later uitgegeven, inmiddels uitverkochte, serie kaarten was het wel opgenomen.
In 1988 hing het kleed op de manifestatie in Den Bosch en werd daarna overgedragen aan het bestuur van de Raad van Kerken in de Oostelijke Mijnstreek.
Inmiddels heeft het kleed in tientallen vieringen gefunctioneerd in diverse kerken in de regio en een paar seizoenen op de achtergrond bij het Oecumenisch Avondgebed.
Voor Mevr. Femie Pasman was, gewend als ze was aan het zelfstandig werken aan haar eigen kleden, het werken met zo'n groep zo'n positieve ervaring dat zij daarna nog meerdere groepen heeft begeleid met o.a. verwerken van bijbelse thema's.
Zo is het doek uiteindelijk geworden:
Met dank aan Harry van Sleeuwen,
lid van de Raad van Kerken Oostelijke Mijnstreek (namens parochie De Vranck)